ForumNeuro - View Single Post

***mirabile*** · 07-04-2008, 09:13

Yudumnaz Başabaş

Varlığınla Yokluğunla Sen

Ben buraya yazdığım yazılarımı;hayatımın anlamı olmayı başaran,o yüce insana yazıyorum.Yazılarımda ne kadar başarılı olduğumu bilmiyorum ama yıllardır yazıyorum. Yazmak beni rahatlatıyor,içime tarif edilemez bir huzur veriyor.Ve içimdeki ben,yazı yazdıkça mutlu olduğunu söylüyor.
Evet,sana ulaşmak zor oldu ama zor olsa da şuan hayatımın her alanında sen varsın. Önceleri sana ulaşmak o kadar çok zor oldu ki,bazen vazgeçmek bile istedim.Ama göze alamadım.Vazgeçemedim senden,sensizlikten.Sendin bana sevmeyi öğreten,sendin bana zamana karşı savaşmayı öğreten.Yaşamayı sende öğrendim ben.Ben içimdeki seni silkelemeye çalıştıkça yine sen döküldün içimden.Yapamadım,olmadı işte vazgeçemedim yine senden.Her seferinde sen çıktın karşıma,bırakmadın sende beni,yapamadın,sende bensiz olamadın.Sen benim her yerimde dolaşıyorsun.En zoru da bu zaten,sen olmasan da ben seni bir yerlerde hep arıyorum.
Ben kendimi sana bıraktım,sana adadım hayatımı.Önceleri;kendinden başkasına hayatını adamak saçma gelirdi ama ben yaptım bunu.Sen çıkınca karşıma saçma olmadığını anladım ki,en önemli olan,senin de benimle aynı duyguları taşıyor olman.
Beni sevdiğini,beni anladığını biliyorum.İşte bu yüzden seninle her şeye varım.Sen yokken geceleri ağlayarak uyudum,sabahları da ağlayarak uyandım.Ne kadar ağlasam da;ne gecemde sen vardın, ne de gündüzümde!Zaman zaman ağlayarak koydum başımı yastığıma,bir umut;belki sevdiğim gelir de kalbimde ki o çarpıntı gider.Gitmedi,o hep orda kaldı.Anladım ki,gelsen de gelmesen de o çarpıntı gün geçtikce artacak.Çünkü o heyecan; senin varlığında olduğu gibi yokluğunda da var.
Bazen kendimi yıkılacak bir ağaç gibi hissediyorum.Yağmur yağdıkça canlanıyorum.Sanki suya muhtaç bir çiçeğim,sana muhtaç olduğum gibi.
,Bedenim yoruldu seni beklemekten,hasretin yordu beni.Hasretin sana uzanan yol gibi uzadı gitti içimde.Seni her şeyden çok seviyorum.Şimdi sana öyle alıştım ki,hiç gitmeni istemiyorum.Seni,sadece seni yaşamak istiyorum,seninle,Özledim,hem de çok özledim ama hep bir şeylerin arkasına gizlendim.Seni özlediğimi bazen kendime bile itiraf edemedim.Zamanla hayatımda öyle tarif edilemez bir yere yerleştin ki,bunu anlatmak değil, yaşamak bile canımı acıttı.Seni yaşamaya karar verdiğim zaman,senin o güzel sevginin hiç bu kadar canımı yakacağını bilmiyordum.Zaman işte bendeki seni nerelere getirdi.
Mutluyum ama seni içimde yaşatmaktan.Hayatıma girdikten sonra seni bir dal gibi benimsedim.Her düşmek üzereyken sana tutunuyorum,pes etmiyorum.Anladım ki,o gün geçtikce kalbime sığmayan mükemmel sevgin bir şey daha öğretmiş bana;sen varken varlığına,sen yokken yokluğuna tutunarak pes etmemeyi öğrendim.HAYATIMDA Kİ SANA ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM