h@sret

Recai Kutan
1930-...
Recai Kutan, 1930 yılında Malatya'da doğdu. 1952 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'nden inşaat yüksek mühendisi olarak mezun oldu. 1952-1969 yılları arasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nde Bölge Müdürlüğü ve Genel Müdür Muavinliği görevlerinde bulunan Kutan, bu tarihlerde Türkiye'nin en büyük projesi olan Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) Etüd ve Planlama çalışmalarını yönetti.
Kutan, 1969-1977 yılları arasında Tümaş Türk Mühendislik ve Müşavirlik A.Ş. Genel Müdürlüğü görevinde bulundu.
1973 yılında Milli Selamet Partisi'nden (MSP) siyasete atılan Recai Kutan, bir süre MSP'de Genel Başkan Yardımcılığı yaptı.
1977 Genel Seçimlerinde 5. Dönem Malatya Milletvekili olarak MSP'den parlamentoya giren Kutan, AP Genel Başkanı Süleyman Demirel tarafından 1977'de kurulan 2. Milliyetçi Cephe Hükümeti'nde (AP-MSP-MHP Koalisyonu) İmar ve İskan Bakanlığı görevinde bulundu. (41. Hükümet - 5. Demirel Hükümeti - 21.7.1977-5.1.1978)
1983 tarihinden sonra Refah Partisi'nde (RP) görev alan Kutan, 1995 Genel Seçimlerinde 20. Dönem Refah Partisi Malatya Milletvekili olarak tekrar parlamentoya girdi. Recai Kutan, 1996'da RP Genel Başkanı Necmettin Erbakan'ın kurduğu RP-DYP (Doğru Yol Partisi) koalisyon hükümetinde, (54. Hükümet - 28.6.1996-30.6.1997) Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı olarak görev aldı.
Refah Partisi'nin Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmasının ardından arkadaşları ile birlikte Fazilet Partisi'ne giren Kutan, 17 Mayıs 1988'de Kurucular Kurulu'nun kararı ile Fazilet Partisi (FP) Genel Başkanlığı'na getirildi. Recai Kutan, 14 Mayıs 2000 tarihinde yapılan FP 1. Olağan Kongresi'nde tekrar genel başkanlığa seçildi.
İngilizce bilen Recai Kutan, evli ve 3 çocuk babası.

__________________
SESSİZ GEMİ

Artık demir alma günü gelmişse zamandan,
Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,
Bîçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu!
Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmiyecekler.