Raporda, 2001-2007 arası Türkiye'deki yüksek büyüme oranının yavaşladığı belirtiliyor. Bütçenin dengelenmesi ve daha yüksek bir büyüme oranıyla bağdaşık bir bütçe politikası izlenmesi öneriliyor.

Yüksek sürdürülebilir büyüme politikasının yeniden yakalanabilmesi için istikrarlı bir makro ekonomik politika izlenmesi, verimliliğin önündeki engellerin kaldırılması ve özel sektör ile uyumlu bir ekonomik politikanın uygulanması gerektiği vurgulanıyor.

Enflasyon hedeflerinin tutturulamamış olmasının da gündeme getirildiği raporda, 2008’in başından itibaren, gerek iç siyasi gelişmeler, gerekse dış ekonomik koşullardaki bozulmalar sonucunda, enflasyon beklentisinin yükseliş gösterdiği, enflasyondaki artış sebebiyle, faizlerin de artış dönemine girdiği not edilmekte.

Enflasyonu düşürmeye devam edebilmek için yapısal reformlar ile kamu maliyesi disiplinine ağırlık vermesi gerektiği belirtiliyor, istihdamın güçlendirilmesinin de verimlilik açısından önem taşıdığı kaydediliyor.

Ekonomide verimlilik potansiyelini mobilize etmek için istihdam önündeki engellerin kaldırılması gerektiğinin belirtildiği raporda, şirketlerin rekabet gücü ve istihdam yaratma kapasitelerinin artırılması amacıyla daha esnek bir iş piyasası oluşturulması ve şirketlerin finansmanının iyileştirilmesi gerektiği not ediliyor.

Türkiye’nin, rekabet gücü açısından, iş gücü piyasası reformuna ağırlık vermesi gerektiği de belirtiliyor ve istihdamı düşürücü maliyetlerin azaltılması ve iş gücünün eğitilmesi gerektiği kaydediliyor.

Raporda Türkiye’den, yatırımcıların güvenini sürekli olarak sağlayabilmesi açısından, bundan sonra, makro ekonomik istikrarı bozucu gelişmelerden sakınması da isteniyor.

Raporda, ekonomik krizden çıkışta IMF'in önemine vurgu da var. IMF programı sona erse de, bu program çerçevesinde yakalanan istikrarın devam ettirilmesi gerektiği söyleniyor.

OECD raporunda, yapısal reformların sürdürülmesinin, Türkiye’nin dış koşullardaki gelişmelerden daha az etkilenmesine imkan vereceği ve özellikle de cari işlemler açığını azaltacağı da vurgulanıyor.

Kayhan Karaca / Paris

dw-world.de/dw/article/0,2144,3360177,00.html

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 25'inci maddesine göre: "Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir." Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.